Quran Touch

Xhuz 29 (Tabarak)

Al-Mulk 67:1 – Al-Mursalaat 77:50 · 431 ajete

Aa
Fjalë për fjalë

  1. Sure Al-Mulk

    سُورَةُ الملك
  2. 67:1
    ۝١

    I madhëruar është Ai, që në dorën e fuqisë së Tij është i tërë sundimi dhe Ai ka fuqi mbi çdo send.

  3. 67:2
    ۝٢

    Ai është që krijoi vdekjen dhe jetën, për t’ju sprovuar se cili prej jush është më vepërmirë. Ai është ngadhnjyesi, mëkatëfalësi.

  4. 67:3
    ۝٣

    Ai është që krijoi shtatë qiej palë mbi palë. Në krijimin e Mëshiruesit nuk mund të shohësh ndonjë kontrast, andaj, drejto shikimin se a sheh ndonjë çarje?

  5. 67:4
    ۝٤

    Mandej, herë pas here drejto shikimin, e shikimi do të kthehet të ti i përulur dhe i molisur.

  6. 67:5
    ۝٥

    Ne, qiellin më të afërt e kemi zbukuruar me kandila (yje ndriquese) dhe ata ikemi bërë gjuajtës kundër djajve, të cilëve u kemi përgatitur dënim me zjarr shumë të madh.

  7. 67:6
    ۝٦

    Dënimi në Xhehennem është edhe për ata që nuk besuan Zotit të tyre; sa vend i keq është ai!

  8. 67:7
    ۝٧

    Kur të hidhen në të, ata do t’ia dëgjojnë atij ushtimën e ai vlon.

  9. 67:8
    ۝٨

    Nga zemërimi, ai gati copëtohet. Sa herë që hidhet në të ndonjë turmë, roja i pyet: “A nuk ju pat ardhur juve ndonjë pejgamber (qortues)?”

  10. 67:9
    ۝٩

    Ata thonë: “Po, na erdhi pejgamberi, por ne e përgënjeshtruam dhe ne u thamë: “All-llahu nuk shpalli asgjë, e ju nukjeni tjetër vetëm se në një humbje të nadhe!”

  11. 67:10
    ۝١٠

    Dhe thonë: “Sikur të kishim dëgjuar dhe pasur mend, ne nuk do të ishim ndër banuesit e zjarrit”.

  12. 67:11
    ۝١١

    Pra, i pranojmë mëkatet e veta; banuesit e zjarrit qofshin larg mëshirës.

  13. 67:12
    ۝١٢

    Ata, që pa parë i frikësoheshin Zotit të vet, për ta ka falje dhe shpërblim të madh.

  14. 67:13
    ۝١٣

    E, ju fshihnie ose thhonie fjalën tuaj haptas; Ai s’ka dyshim se e di çka fshehni në zemrat tuaja.

  15. 67:14
    ۝١٤

    A nuk e di Ai që ka krijuar, kur dihet se Ai dëpërton në thellësi të sekreteve, i njh hollësitë.

  16. 67:15
    ۝١٥

    Ai është që juve tokën ua bëri të përshtatshme, andaj, ecni nëpër pjesë të saj dhe shfrytëzoni begatitë e Tij, meqë vetëm te Ai është e ardhmja.

  17. 67:16
    ۝١٦

    A u garantuat j prej Atij që është në qiell, që të mos ju shafit (të mos u lëshoj) toka kur të dridhet.

  18. 67:17
    ۝١٧

    A u garantuat ju prej Atij që është në qiell, që të mos lëshojë kundër jush ndonjë stuhi me rrebesh gurësh. E pra, do ta kuptoni se si është ndëshkimi Im!

  19. 67:18
    ۝١٨

    Edhe ata që ishin para tyre përgënjeshtruan, por çfarë ishte dënimi Im?

  20. 67:19
    ۝١٩

    A nuk i shikuan ata shpezët përmbi ta krahëhapur dhe kur krahët i palojnë, ato nuk i mban në ajër pos Fuqiplotit. Ai është që çdo send e sheh dhe e di.

  21. 67:20
    ۝٢٠

    Kush është ajo ushtëri juaja që do t’ju ndihmojë, pos Mëshiruesit? Është e vërtetë se jobesimtarët gjenden në një mashtrim të madh.

  22. 67:21
    ۝٢١

    Kush është ai që ju ushqen, po që se Ai ua ndërpret furnizi, im e vet? Jo, askush, por ata vazhdojnë me arrogancë e kundërvënie.

  23. 67:22
    ۝٢٢

    A është më i udhëzyar ai që ecën i përmbysur me fytyrë në tokë, apo ai që ecën në pozicion qëndrues rrugës së drejtë?

  24. 67:23
    ۝٢٣

    Thuaj: “Ai është q ju krijoi, ju dhuroi të dëgjuarit, të parit dhe mendjen, kurse pak po falënderoni”

  25. 67:24
    ۝٢٤

    Thuaj: “Ai është që ju krijoi e ju shumoi në tokë dhe vetëm te Ai do të tuboheni!”

  26. 67:25
    ۝٢٥

    E, ata po thonë: “Kur do të sëndertohet ky premtim, po qe se jeni të vërtetë?”

  27. 67:26
    ۝٢٦

    . Thuaj: “Atë e di vetëm All-llahu, e unë jam një qortues që ju bën me dije!”

  28. 67:27
    ۝٢٧

    Kur ta shohin atë (Xhehennemin) se po u afrohet, fytyrat e atyre që nuk besuan u shëmtohendhe u thuhet: “Ky është ai që ju e kërkonit sa më shpejt!”

  29. 67:28
    ۝٢٨

    Thuaj: “Më tregoni pra, nëse All-llahu më merr shpirtin mua dhe atyre që janë me mua, ose na mëshiron, kush do t’i mbrojë jobesimtarët prej një dënimi të mundimshëm?”

  30. 67:29
    ۝٢٩

    Thuaj: “Ai është Mëshiruesi, Atij i kemi besuar dhe vetë te Ai jemi mbështetur, kurse ju do takuptoni se kush njëmend është ai i humburi!”

  31. 67:30
    ۝٣٠

    Thuaj: “Më tregoni, nëse uji juaj humbet në thellësi, kush do t’ju sjell ujë mbitokësor (burimor)?”

  32. Sure Al-Qalam

    سُورَةُ القلم
  33. 68:1
    ۝١

    Nun, betohem në pendën dhe në atë çka shkruajnë!

  34. 68:2
    ۝٢

    Ti, me dhuratën pejgamber) e Zotit tënd, nuk je i çmendur!

  35. 68:3
    ۝٣

    Dhe se ti, padyshim do të kesh shpërblim të pandërprerë!

  36. 68:4
    ۝٤

    Vërtet, ti je në një shkallë të lartë morali!

  37. 68:5
    ۝٥

    Më vonë ti do të shohësh, edhe ata do të shohin.

  38. 68:6
    ۝٦

    Se cili prej jush është i çmendur?

  39. 68:7
    ۝٧

    S’ka dyshim se Zoti yt është Ai që e di më së miri se kush është ai që ka humbur prej rrugës së Tij dhe Ai e di më së miri për të udhëzuarit.

  40. 68:8
    ۝٨

    Andaj, ti mos u pajto me gënjeshtarët!

  41. 68:9
    ۝٩

    Ata kanë dëshirë që ti të bësh lajka.

  42. 68:10
    ۝١٠

    Mos e respekto askë që betohet shumë dhe është i poshtër!

  43. 68:11
    ۝١١

    që është përgojues e ban fjalë ndër njerëz.

  44. 68:12
    ۝١٢

    Shumë koprrac ndaj rrugës së mbarë, i pafrenueshëm, mëkatarë,

  45. 68:13
    ۝١٣

    që është shumë i vrazhdë, më në fund edhe kopil (nuk dihet baba).

  46. 68:14
    ۝١٤

    (Mos e respekto) Vetëm pse ka pasuri e djem!

  47. 68:15
    ۝١٥

    Kur atij i lexohen ajetet Tona, ai thotë: “Legjenda të të parëve!”

  48. 68:16
    ۝١٦

    Ne do ti dëmkosim atë në turi (në hundë).

  49. 68:17
    ۝١٧

    Ne i sprovuam ata (mekasit) sikurse i kemi pas sprovuar pronarët e kopshtit. Kur u betuan se do të vjelin atë herët në agim.

  50. 68:18
    ۝١٨

    E nuk thanë (kur u betuan): “Në dashtë All-llahu - inshaell -llahu!”

  51. 68:19
    ۝١٩

    E, sa qenë ata fjetur, atë (kopshtin) e goditi një bela nga Zoti yt.

  52. 68:20
    ۝٢٠

    Dhe ai gdhiu si të ishte i vjelë.

  53. 68:21
    ۝٢١

    Ata në mëngjes thërritnin njëri-tjetrin.

  54. 68:22
    ۝٢٢

    Ngrihuni herët te prodhimet e tuaja, nëse doni t’i vilni!

  55. 68:23
    ۝٢٣

    Dhe ata vajtënduke pëshpëritur në mes vete (të mos i dëgjojnë kush).

  56. 68:24
    ۝٢٤

    Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.

  57. 68:25
    ۝٢٥

    Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.

  58. 68:26
    ۝٢٦

    E kur e panë atë, thanë: “S’ka dyshim, ne kemi humbur (rrugën)”.

  59. 68:27
    ۝٢٧

    Jo, (ne nuk kemi humbur rrugën) por pakemi mbetur pa të!

  60. 68:28
    ۝٢٨

    Ai me maturi prej tyre tha: “A nuk ju thahë përse nuk e përmendi Zotin?”

  61. 68:29
    ۝٢٩

    Atëherë ata thanë: “I pafajshëm është Zoti ynë, ne ishim të padrejtë”

  62. 68:30
    ۝٣٠

    Dhe u kthyen e po e qortojën njëri-tjetrin.

  63. 68:31
    ۝٣١

    Thanë: “Të mjerët ne, vërtet ne ishim jashtë rrugës!”

  64. 68:32
    ۝٣٢

    Shpresohet se Zoti yt do na zëvendsojë me ndonjë edhe më të mirë se ai; ne në të vetëm te Zoti ynë mbajmë shpresën.

  65. 68:33
    ۝٣٣

    Ja, kështu do të jenë dënimi (i mekasve), ndërsa dënimi i botës tjetër do të jetë shumë më i ashpër, sikur të jenë që e kuptojnë.

  66. 68:34
    ۝٣٤

    Është e sigurt se për të devotshmit do të ketë te Zoti i tyre kopshte të begatshme.

  67. 68:35
    ۝٣٥

    A do ti bëjmë krminelët të barabartë me mylimanët?

  68. 68:36
    ۝٣٦

    ç’është me ju, si gjykoni ashtu?

  69. 68:37
    ۝٣٧

    A mos keni ndonjë libër, e prej saj mësoni?

  70. 68:38
    ۝٣٨

    E ju do të keni atje çka të dëshironi?

  71. 68:39
    ۝٣٩

    Amos keni ndonjë zotim të fortë prej Nesh që vazhdon deri në kijamet, se do ta rrini atë që dëshironi?

  72. 68:40
    ۝٤٠

    Pyeti ata se cili është prej tyre që u garanton atë?

  73. 68:41
    ۝٤١

    Apo ata kanë ortakë (zota) që u garantojnë, pra le t’i sjellin ortakët e vet, nëse e thonë të vëtetën?

  74. 68:42
    ۝٤٢

    (Përkujto) Ditën kur ashpërsohet çshtja deri në kulm (në kijamet), e ata do të ftohen për të bërë sexhde, po nuk mundën.

  75. 68:43
    ۝٤٣

    Shikimet e tyre janë të përulura dhe ata i kaplon poshtërimi, kur dihet se ata kanë qenë të ftuar të bëjnë sexhde sa ishin të shëndoshë (e ata - talleshin).

  76. 68:44
    ۝٤٤

    Pra më lë Mua dhe ata që e mohojnë këtë Kur’an. Ne do t’i afrojmë ata dalëngadalë te dënimi prej nga nuk presin.

  77. 68:45
    ۝٤٥

    Dhe atyre Unë u jap afat, sepse ndëshkimi Im ëstë shumë i fortë.

  78. 68:46
    ۝٤٦

    A mos kërkon ti prej tyre shpërblim, e ata janë të ngarkuar me dhëniet?

  79. 68:47
    ۝٤٧

    A mos te ta është e fshehta (e Lehvi Mahfudhit), e ata prej atu trumbetojnë (se janë të mirë)?

  80. 68:48
    ۝٤٨

    Po ti, bëhu i durueshëm ndaj caktimit të Zotit tënd, e mos u bë si ai peshkut në kohën kur pat thirrur (Zotin) dhe ishte i mllefosur.

  81. 68:49
    ۝٤٩

    Sikur të mos i afrohej atij mëshirë nga Zoti i tij, do të hidhej në shkretërirë i demoralizuar.

  82. 68:50
    ۝٥٠

    Po Zoti i tij, e bëri atë të zgjedhur prej të mirëve.

  83. 68:51
    ۝٥١

    E ata që nuk besuan gati sa të zhdukin me shikimet e tyre, kur dëgjuan Kur’anin, e (nga inati) thanë: “Ai është i marrë!”

  84. 68:52
    ۝٥٢

    Po ai (Kur’ani) nuk është tjetër vetëm se këshillë për botën (e njerëzve e të xhinëve).

  85. Sure Al-Haaqqa

    سُورَةُ الحاقة
  86. 69:1
    ۝١

    Momenti i katastrofës së përgjithshme (kijameti).

  87. 69:2
    ۝٢

    ç’është kijameti?

  88. 69:3
    ۝٣

    çka të mësoi ty se ç’është kijameti?

  89. 69:4
    ۝٤

    Themudi dhe Adi përgënjeshtruan tronditjen (kijametin).

  90. 69:5
    ۝٥

    Sa i përket Themudit, ata u shkatërruan me krismë të tmerrshme.

  91. 69:6
    ۝٦

    Ndërsa Adi është shkatërruar me një erë të fortë, të pakufishme.

  92. 69:7
    ۝٧

    Atë Ai e lëshoi kundër tyre shtatë net e tetë ditë rresht, kur shihje njerëzit në to të rrëzuar si të ishi trupa hurmash të zgavëruara.

  93. 69:8
    ۝٨

    A e sheh prej tyre ndonjë që ka mbetur?

  94. 69:9
    ۝٩

    Erdhi faraoni dhe ata që ishin para tij si dhe të përmbysurit (fshatrat e popullit të Lutit), me punë të gabuara.

  95. 69:10
    ۝١٠

    Ata kundërshtuan të dërguarin e Zotit të tyre, e Ai i dënoi ata me një dënim edhe më të madh (prej dënimeve të mëparshëm).

  96. 69:11
    ۝١١

    Pasi që uji pat vërshuar, Ne ju bartëm në anije.

  97. 69:12
    ۝١٢

    Për ta bërë atë (ngjarje) përkujtim për ju dhe për ta ruajtur atë veshët që janë përkujtues.

  98. 69:13
    ۝١٣

    E kur të fryhet në surë një e fryeme.

  99. 69:14
    ۝١٤

    Dhe të ngrihen toka e kodrat e t’i mëshojnë njëra-tjetrës me një të goditur.

  100. 69:15
    ۝١٥

    Në aë kohë ndodh e vërteta (kijameti).

  101. 69:16
    ۝١٦

    E qielli çahet, pse ai atë ditë është i raskapitur.

  102. 69:17
    ۝١٧

    Dhe engjëjt qëndrojnë në skajet (anët) e tij, e atë ditë, tetë (engjëj) e bartin mbi vete Arshin e Zotit tënd.

  103. 69:18
    ۝١٨

    Atë ditë ju do të ekspozoheni (para Zotit), duke mos mbetur fshehtë asnjë sekret juaji.

  104. 69:19
    ۝١٩

    Kujt t’i jepet libri i vet nga e djathta e tij, ai do të thotë: “O ju, qe, lexonie librin tim!”

  105. 69:20
    ۝٢٠

    Unë kam qenë i bindur se do të jap llogarinë time.

  106. 69:21
    ۝٢١

    Dhe ai atëherë është në një jetë të kënaqshme.

  107. 69:22
    ۝٢٢

    Në një Xhennet të lartë.

  108. 69:23
    ۝٢٣

    Pemët e tij i ka krejt afër.

  109. 69:24
    ۝٢٤

    (E thuhet) Hani e pini shijshëm, ngase në ditët e kaluara ju e përgatitët këtë.

  110. 69:25
    ۝٢٥

    Ndërkaq, kujt i jepen librat e veta nga e majta, ai thotë: “O i mjeri unë, të mos më jepej fare libri im.

  111. 69:26
    ۝٢٦

    Dhe të mos dijsha fare se çka është llogaria ime.

  112. 69:27
    ۝٢٧

    Ah, sikur të kishte qenë ajo (vdekja e parë) mbarim i amshueshëm për mua.

  113. 69:28
    ۝٢٨

    Pasuria ime nuk më bëri fare dobi.

  114. 69:29
    ۝٢٩

    U hoq prej meje çdo kompetencë imja.

  115. 69:30
    ۝٣٠

    U thuhet zebanive: Kapnie atë, vënja prangat!

  116. 69:31
    ۝٣١

    Pastaj atë shtinie në Xhehennem...

  117. 69:32
    ۝٣٢

    Mandej, lidhne atë me një zingjirë të gjatë shtatëdhjetë kutë.

  118. 69:33
    ۝٣٣

    Pse ai ka qenë që nuk besoi All-llahun e madhëruar.

  119. 69:34
    ۝٣٤

    Ai nuk nxiste për t’i ushqyer të varfërit.

  120. 69:35
    ۝٣٥

    Ai sot nuk ka këtu ndonjë mik.

  121. 69:36
    ۝٣٦

    As ushqim tjetër përveç të të shplarave.

  122. 69:37
    ۝٣٧

    Që atë nuk e ha kush, pos mëkatarëve.

  123. 69:38
    ۝٣٨

    Pra Unë betohem në atë që e shihni!

  124. 69:39
    ۝٣٩

    Edhe në atë që nuk e shihni!

  125. 69:40
    ۝٤٠

    Se me të vërtetë ai (Kur’ani) është fjalë (e Zotit) që e lexon i dërguari i ndershëm.

  126. 69:41
    ۝٤١

    Ai nuk është fjalë e ndonjë poeti, po ju nuk besoni.

  127. 69:42
    ۝٤٢

    Nuk është as fjalë e ndonji falltori, po ju nuk besoni.

  128. 69:43
    ۝٤٣

    Është zbritje prej Zotit të botëve!

  129. 69:44
    ۝٤٤

    Sikur të trillonte ai (Muhammedi) për Ne ndonjë fjalë!

  130. 69:45
    ۝٤٥

    Ne do ta kapim atë me fuqinë Tonë.

  131. 69:46
    ۝٤٦

    E pastaj do t’ia këputnim atij arterien e zemrës.

  132. 69:47
    ۝٤٧

    Askush prej jush nuk do të mund të ndërhynte për mbrojtjen e tij.

  133. 69:48
    ۝٤٨

    Ai (kur’ani) është këshillë për të ruajturit.

  134. 69:49
    ۝٤٩

    S’ka dyshim se Ne dijmë që prej jush ka qe e përgënjeshtrojnë.

  135. 69:50
    ۝٥٠

    Ai (Kur’ani) njëmend do të jetë dëshprim për jobesimtarët.

  136. 69:51
    ۝٥١

    Ai është e vërtetë bindëse!

  137. 69:52
    ۝٥٢

    Andaj, ti lartësoje nga të metat Zotin tënd të madhëruar!

  138. Sure Al-Ma'aarij

    سُورَةُ المعارج
  139. 70:1
    ۝١

    Një lutës e kerkoi dënimin e pashmangshëm,

  140. 70:2
    ۝٢

    për jobesimtarët. Atë (dënim) s’ka kush që mund ta ndalë.

  141. 70:3
    ۝٣

    Ai dënim vjen nga All-llahu, pronari ishkallëve të larta (në qiej).

  142. 70:4
    ۝٤

    Atje ngjiten engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) në një ditë që zgjatë pesëdhjetë mijë vjet (ose lartësia e atyre shkallëve është pesëdhjetë mijë vjet).

  143. 70:5
    ۝٥

    Ti, pra, duro me një durim pa ankesë (të mirë).

  144. 70:6
    ۝٦

    Atyre u duket ai larg,

  145. 70:7
    ۝٧

    Kurse Neve ai na duket afër.

  146. 70:8
    ۝٨

    Dita kur qielli të bëhet si kallaji i shkrirë.

  147. 70:9
    ۝٩

    Kodrat të bëhen si leshi i lënurur.

  148. 70:10
    ۝١٠

    Dhe asnjë mik nuk pyet për mikun.

  149. 70:11
    ۝١١

    Edhe pse ata shihen ndërmjet vete (edhe njihen, por ikin prej njëri-tjetrit). Krimineli dëshiron sikur të kishte paguar dënimin e asaj dite me bijtë e vet.

  150. 70:12
    ۝١٢

    Dhe me gruan e vet dhe me vëllain e vet.

  151. 70:13
    ۝١٣

    Edhe me të afërmit e tij që ai te ata mbështetej.

  152. 70:14
    ۝١٤

    Edhe me krejt çka ka në tokë, e vetëm të kishte shpëtuar!

  153. 70:15
    ۝١٥

    Jo, kurrsesi, ajo (para) është Ledhdha - flaka (emër i Xhehennemit).

  154. 70:16
    ۝١٦

    Është që heq kapakët e kokës.

  155. 70:17
    ۝١٧

    Që e thërret (tërheq prej vetes) atë që është zbbrapsur e larguar (prej besimit).

  156. 70:18
    ۝١٨

    Dhe që ka tubuar (pasuri) dhe e ka ruajtur (fshehur).

  157. 70:19
    ۝١٩

    Është e vërtetë se njeriu është i prirur të jetë i padurueshëm.

  158. 70:20
    ۝٢٠

    Pse kur e godit ndonjë e keqe, ai ankohet së tepërmi.

  159. 70:21
    ۝٢١

    Ndërkaq, kur e gjen e mira, ai bëhet tepër koprac.

  160. 70:22
    ۝٢٢

    Përveç atyre që falen,

  161. 70:23
    ۝٢٣

    të cilët janë të rregullt në faljen e namazit të tyre.

  162. 70:24
    ۝٢٤

    Dhe ata që në pasurinë e vet kanë ndarë në një pjesë të caktuar.

  163. 70:25
    ۝٢٥

    Për lypësin dhe për nevojtarin që nuk lyp.

  164. 70:26
    ۝٢٦

    Edhe ata që e besojnë bindshëm ditën e gjykimit.

  165. 70:27
    ۝٢٧

    Edhe ata që i frikësohen dënimit nga Zoti i tyre.

  166. 70:28
    ۝٢٨

    Sepse është e vërtetë që nuk ka shpëtim prej dënimit nga Zoti i tyre.

  167. 70:29
    ۝٢٩

    Edhe ata që janë ruajtur prej punëve të ndyra (amorale).

  168. 70:30
    ۝٣٠

    Me përjashtim ndaj grave të veta dhe ndaj robëreshave që i kanë në posedim, ata nuk qortohen për to.

  169. 70:31
    ۝٣١

    E kush kërkon përveç tyre, të tillët janë të shfrenuar (meritojnë dënim).

  170. 70:32
    ۝٣٢

    Edhe ata që janë besnikë ndaj amanetit që u është besuar dhe ndaj premtimit të dhënë.

  171. 70:33
    ۝٣٣

    Edhe ata që dëshminë e vet e zbatojnë (nuk e mohojnë, nuk e fshehin).

  172. 70:34
    ۝٣٤

    Edhe ata që janë të kujdesshëm ndaj rregullave të namazit të tyre.

  173. 70:35
    ۝٣٥

    Të tillët janë në Xhennete dhe janë të nderuar.

  174. 70:36
    ۝٣٦

    ç’është me ata që nuk besuan dhe zgjasin qafat nga ti?

  175. 70:37
    ۝٣٧

    Ulën në grupe në të djathtë e në të majtë teje?

  176. 70:38
    ۝٣٨

    A dëshiron secili prej tyre të hyjë në Xhennetin r begatshëm?

  177. 70:39
    ۝٣٩

    Kurrsesi! Ne i krijuam ata nga ajo çka ata e dinë.

  178. 70:40
    ۝٤٠

    Pra betohem në Zotin e lindjeve e të perëndimeve, se Ne kemi fuqi.

  179. 70:41
    ۝٤١

    të zëvendësojmë me më të mirë se ata dhe Ne nuk mund të na dalë kush para.

  180. 70:42
    ۝٤٢

    Po ti lëri ata të zhyten edhe më thellë në të kota dhe të dëfrehen deri që të ballafaqohen në ditën e tyre që po u premtohet.

  181. 70:43
    ۝٤٣

    Ditën kur duke u ngutur dalin prej varreve, sikur nguteshin te idhujt,

  182. 70:44
    ۝٤٤

    Me shikimet e tyre të përulura i ka kapluar poshtërimi. Ajo është dita që ka qenë premtuar.

  183. Sure Nooh

    سُورَةُ نوح
  184. 71:1
    ۝١

    Ne e dërguam Nuhun e populli i vet (dhe i thamë): “Tërhiqja vërejtjen popullit tënd para se ata t’i godasë dënimi i rëndë!”

  185. 71:2
    ۝٢

    Ai tha: “O populli im, unë jam i dëruar te ju, jam i qartë.

  186. 71:3
    ۝٣

    Adhuronie All-llahun, kini frikë prej Tij dhe mua më dëgjoni.

  187. 71:4
    ۝٤

    Ai u falë juve nga mëkatet tuaja dhe ua vazhdon jetën deri në një afat të caktuar (pa u dënuar), e kur të vijë afati i caktuar prej All-llahut, ai nuk shtyhet për më vonë, nëse jeni që e dini”.

  188. 71:5
    ۝٥

    Ai tha: “O Zoti im, unë e thirra popullin tim natën e ditën.

  189. 71:6
    ۝٦

    Por thirrja ime vetëm ua shtoi ikjen.

  190. 71:7
    ۝٧

    Dhe sa herë që unë i thirritja ata për t’u falur Ti mëkatet, ata i vënin gishtat e tyre në veshë dhe e mbulonin kokat me teshat e tyre dhe vazhdonin në atë të tyren me një mendjemadhësi të fortë.

  191. 71:8
    ۝٨

    Pastaj, unë i kam thirrur ata haptazi.

  192. 71:9
    ۝٩

    Pastaj unë thirrjen ua drejtoja atyre haptazi, e shumë herë edhe fshehurazi”.

  193. 71:10
    ۝١٠

    Unë u thashë: “Kërkoni falje Zotit tuaj, se Ai vërtet falë shumë;

  194. 71:11
    ۝١١

    Ai ju lëshon nga qielli shi me bollëk,

  195. 71:12
    ۝١٢

    Ju shumon pasurinë dhe fëmijët, ju bën të keni kopshte dhe ju jep lumenj.

  196. 71:13
    ۝١٣

    ç’është me ju që All-llahut nuk i shprehni madhërinë që e meriton?

  197. 71:14
    ۝١٤

    Kur Ai ju krijoi në disa etapa.

  198. 71:15
    ۝١٥

    A nuk e keni parë se si All-llahu krijoi shtatë palë qiej (në kate).

  199. 71:16
    ۝١٦

    Dhe në ta hënën e bëri dritë, diellin e bëri ndriçues.

  200. 71:17
    ۝١٧

    Dhe All-llahu u shpiku juve prej tokës si bimë.

  201. 71:18
    ۝١٨

    Pastaj ju kthen në të pa dyshim ju nxjerr sërish.

  202. 71:19
    ۝١٩

    All-llahu juve ua bëri tokën të sheshtë.

  203. 71:20
    ۝٢٠

    Që nëpër të të ecni rrugëve të gjera”.

  204. 71:21
    ۝٢١

    Nuhu tha: “Zoti im, ata më kundërshtuan, ata shkuan pas atyre (pasanikëve), të cilëve pasuria dhe fëmijët e tyre vetëm ua shtuan dëshpërimin.

  205. 71:22
    ۝٢٢

    Dhe ata (pasanikët) u kurdisën atyre kurthe shumë të mëdha”.

  206. 71:23
    ۝٢٣

    Dhe u thanë: Mos braktisni zotat tuaj kurrsesi, mos braktisni Vedda-në, as Suvva-në, e Jeguth-in, Jeukë-n e Nesre-n.

  207. 71:24
    ۝٢٤

    Dhe ata i bënë të humbur shumë sish, e Ti zullumqarëve mos u jep tjetër, por vetëm humbje.

  208. 71:25
    ۝٢٥

    Për shkak të mëkateve të tyre ata u përmbytën dhe menjëherë u futën në zjarr dhe ata, përveç All-llahut, nuk gjetën ndihmëtarë.

  209. 71:26
    ۝٢٦

    E Nuhu tha: “O Zoti im, mos lë mbi tokë asnjë nga jobesimtarët!

  210. 71:27
    ۝٢٧

    Sepse, nëse Ti i lë ata, robërit Tu do t’i humbin dhe prej tyre nuk lind tjetër, vetëm të prishur e jobesimtarë.

  211. 71:28
    ۝٢٨

    Zoti im, më falë mua dhe prindërit e mi, dhe ata që hynë në shtëpinë time, duke qenë besimtarë. edhe besimtarët e besimtaret, ndërsa jobesimtarëve mos u shto tjetër, vetëm dëshpërim”.

  212. Sure Al-Jinn

    سُورَةُ الجن
  213. 72:1
    ۝١

    Thuaj: “Mua më shpalllet se një grup i vogël nga xhinët i vuri veshin dhe dëgjoi (Kur’anin) dhe (kur u kthyen te të vetët) thanë: “Ne kemi dëgjuar një Kur’an që mahnit,

  214. 72:2
    ۝٢

    që udhëzon në të vërtetën, andaj ne i besuam atij dhe Zotit tonë, kurrsesi nuk do t’ia shoqërojmë më akë”

  215. 72:3
    ۝٣

    Dhe se latësua e madhëruar e Zotit tonë, nuk është që ka as grua, as fëmijë.

  216. 72:4
    ۝٤

    S’ka dshim se ai mendjelehti jonë fliste të pavërteta ndaj All-llahut.

  217. 72:5
    ۝٥

    Ndërsa, ne kemi pas menduar se as njerëzit, as xhinët nuk flasin gënjeshtra përkitazi me All-llahun,

  218. 72:6
    ۝٦

    Dhe se ka pasur burra prej njerëzve, që kërkonin ndihmë prej disa xhinëve dhe ashtu ua shtonin atyre edhe më shumë arrogancën.

  219. 72:7
    ۝٧

    Dhe se ata (njerëzit) kanë menduar, siç keni menduar edhe ju, se All-llahu nuk ka për të ringjallur askë.

  220. 72:8
    ۝٨

    Dhe vërtet, ne kemi hulumtuar ta arrijnë qiellin, po atë e gjetëm përplot roje të forta dhe me shkëndija (zjarri që djeg),

  221. 72:9
    ۝٩

    Dhe ne më parë hulumtonim në vendëvështrim për të dëgjuar, e kush përpiqet të dëgjojë tash, ai has në pusinë e shkëndijës së zjarrtë.

  222. 72:10
    ۝١٠

    Ne nuk e dimë se me këtë (përgaditje të qiellit) është për qëllim ndonjë e keqe për ata që janë në tokë, apo Zoti i tyre dëshiron që ata t’i udhëzojë.

  223. 72:11
    ۝١١

    Është e vërtetë se prej nesh ka të mirë, por ka edhe që nuk janë aq të mirë, sepse ne kemi qenë në drejtime të ndryshme.

  224. 72:12
    ۝١٢

    Dhe ne kemi qenë të bindur se All-llahut nuk mund t’i shmangeni në tokë e as nuk mund t’i shpëtojmë Atij duke ikur.

  225. 72:13
    ۝١٣

    Dhe ne, sapo e dëgjuam udhëzimin (Kur’anin), i besuam atij, e kush e beson Zotit të vet, ai nuk i frikësohet ndonjë dënimi e as ndonjë padrejtësie.

  226. 72:14
    ۝١٤

    Është e vërtetë se prej nesh ka besimtarë (myslimanë) dhe prej nesh ka që janë jashtë rrugës (jobesimtarë), e kush e pranoi islamin, të tillët mësynë rrugën e shpëtimit.

  227. 72:15
    ۝١٥

    Ndërsa, ata që lëshuan rrugën, ata u bënë lëndë e Xhehennemit!

  228. 72:16
    ۝١٦

    sikur ata (idhujtarët) t’i përmbaheshin rrugës së drejtë, Ne do t’iu lëshonim atyre ujë me bollëk,

  229. 72:17
    ۝١٧

    Për të sprovuar me të. E kush ia kthen shpinën adhurimit ndaj Zotit të vet, Ai e shpie atë në vuajtje të padurueshme.

  230. 72:18
    ۝١٨

    Dhe (mua më shpallet) e vërtetë xhamitë janë veçant për të adhuruar All-llahun, e mos adhuroni në to askë tjetër me All-llahun!

  231. 72:19
    ۝١٩

    Dhe se kur u ngrit robi i All-llahut ta adhurojë Atë, ata (xhinët ose idhujtarët) gati hipnin njëri mbi tjetërin për të dagjuar.

  232. 72:20
    ۝٢٠

    Thuaj: “Unë dëshiroj vetëm Zotin tim dhe Atij nuk i bëj asnjë shok!”

  233. 72:21
    ۝٢١

    Thuaj: “Unë nuk kam në dorë që t’ju largojë dëmin, as t’ju sjell dobi!”

  234. 72:22
    ۝٢٢

    Thuaj: “Është e vërtetë se mua nuk më mbron askush prej (dënimit) të All-llahut dhe përveç Tij, unë nuk gjej mbështetje”.

  235. 72:23
    ۝٢٣

    (Nuk kam në dorë tjetër), përveç kumtimin prej All-llahut dhe përveç shpalljeve të Tij. Kush e kundërshton All-llahun dhe të dërguarin e tij, i tij është zjarri i Xhehennemit, aty do të jenë përgjithmonë, pambarim.

  236. 72:24
    ۝٢٤

    Derisa kur ta shohin atë që u premtohet, atëherë do të kuptojnë se kush është më i dobët në ndihmë dhe më i vogël në numër.

  237. 72:25
    ۝٢٥

    Thuaj: “Unë nuk e di a do të jetë afër ajo që u premtohet, apo Zoti im do ta vonojë atë shumë?”

  238. 72:26
    ۝٢٦

    Ai është që e di të fshehtën, por fshehtësinë e vet nuk ia zbulon askujt.

  239. 72:27
    ۝٢٧

    Me përjashtim të ndonjë të dërguari që Ai do. Atëbotë Ai vë roje para edhe prapa tij (kur i shpall fshehtësinë),

  240. 72:28
    ۝٢٨

    Për ta ditur (për t’u dukur) se ata kanë kumtuar shpalljet e Zotit të tyre, dhe se Ai ka përfshi atë te ata, dhe Ai e di sasinë e çdo gjëje që ekziston.

  241. Sure Al-Muzzammil

    سُورَةُ المزمل
  242. 73:1
    ۝١

    O ti i mbështjellë!

  243. 73:2
    ۝٢

    Ngrihu për falje natën, përveç një pjese të vogël të saj.

  244. 73:3
    ۝٣

    Gjysmën e saj ose diç më pak se gjysmën.

  245. 73:4
    ۝٤

    Ose shto diç prej saj dhe Kur’anin lexoje me vëmendje.

  246. 73:5
    ۝٥

    Ne do të shpallim ty fjalë të rëndë (të madhe).

  247. 73:6
    ۝٦

    E s’ka dyshim se akiviteti i natës është fuqizues dhe fjlë më e qartë.

  248. 73:7
    ۝٧

    Vërtet, Ti gjatë ditës ke angazhim të gjatë (të madh).

  249. 73:8
    ۝٨

    Po ti përmende Zotin tënd dhe plotësisht përkushtoju Atij!

  250. 73:9
    ۝٩

    Zot i lindjes dhe i perëndimit, nuk ka zot tjetër vetëm Ai, pra Atë merrë për mbështetje.

  251. 73:10
    ۝١٠

    Dhe kij durim ndaj asaj që të thonë dhe largohu atyre i matur.

  252. 73:11
    ۝١١

    Dhe më lë Mua për ata gënjeshtarët pasanikë, dhe jepu atyre pak afat.

  253. 73:12
    ۝١٢

    Se me të vërtetë te Ne ka pranga e zjarr.

  254. 73:13
    ۝١٣

    Edhe ushqim që nuk gëlltitet edhe dënim të dhembshëm.

  255. 73:14
    ۝١٤

    Atë ditë kur toka e kodrat të dridhen, e kodrat bëhen rërë rrëshqitëse.

  256. 73:15
    ۝١٥

    Ne dërguam te ju të dërguar që dëshmon kundër jush, ashtu siç patëm dërguar edhe te faraoni të dërguar.

  257. 73:16
    ۝١٦

    E faraoni e kundërshtoi të dërguarin, andaj Ne i dhamë atij një dënim të rëndë.

  258. 73:17
    ۝١٧

    Nëse ju mohoni, si do të mbroheni në një ditë që fëmijët do t’i bëjë pleq?

  259. 73:18
    ۝١٨

    Atë ditë qielli do të çahet dhe premtimi i Tij do të realizohet.

  260. 73:19
    ۝١٩

    Këto janë një përkujtim qortues, e kush do, ai e zgjedh rrugën për te Zoti i vet.

  261. 73:20
    ۝٢٠

    Zoti yt e di se ti dhe një grup i atyre që janë me ty, kaloni në adhurim më pak se dy të tretat e natës ose gjysmën e saj a një të tretën e saj. All-llahu e di gjatësinë e natës dhe të ditës dhe Ai e diti që ju nuk do mund t’i përmbaheni asaj, andaj u lehtësoi juve, pra falnu duke lexuar Kur’an sa t’ju vijë më lehtë prej namazit. Ai e diti se nga ju do të ketë të sëmurë dhe të tjerët që gjallërojnë nëpër tokë dke kërkuar nga begatitë e All-llahut, e dhe të tjerë që luftojnë në rrugën e All-llahut, pra falnu dhe lexoni sa të jetë më lehtë për tij dhe kryene me rregull faljen, jepne zeqatin, huazoni (jepni sadaka) për hir të All-llahut hua të mirë, se çka të përgatitni për veten tuaj prej të mirave, atë do ta gjeni te All-llahu edhe më të mirë, dhe shpërblim më të madh, e kërkoni falje prej All-llahut, se All-llahu është mëkatfalës, mëshirues!

  262. Sure Al-Muddaththir

    سُورَةُ المدثر
  263. 74:1
    ۝١

    O ti i mbuluar!

  264. 74:2
    ۝٢

    Ngrihu dhe tërhiqu vërejtjen (duke i thirrur).

  265. 74:3
    ۝٣

    Dhe madhëroje Zotin tënd!

  266. 74:4
    ۝٤

    Dhe rrobat tua pastroji!

  267. 74:5
    ۝٥

    Dhe të keqës së ndyrë largohu!

  268. 74:6
    ۝٦

    Dhe mos u mburr me atë që jep e të duket shumë!

  269. 74:7
    ۝٧

    Dhe për hir të Zotit tënd duro!

  270. 74:8
    ۝٨

    E, kur të fryhet në Sur,

  271. 74:9
    ۝٩

    Atëherë ajo është ditë e vështirë.

  272. 74:10
    ۝١٠

    Për jobesimtarët është jo e lehtë.

  273. 74:11
    ۝١١

    Ti, më le Mua dhe atë që e krijova të vetmuar.

  274. 74:12
    ۝١٢

    Dhe bëra këtë pasuri të madhe.

  275. 74:13
    ۝١٣

    E bëra edhe me djem që i ka me vete.

  276. 74:14
    ۝١٤

    Dhe Unë i lash në disponim të gjitha mundësitë.

  277. 74:15
    ۝١٥

    E ai lakmon që t’i shtoj edhe më tepër.

  278. 74:16
    ۝١٦

    E jo, se ai vërtet ishte mohues i fakteve tona!

  279. 74:17
    ۝١٧

    Atë do ta ndrydhi me një dënim të rëndë e të padurueshëm.

  280. 74:18
    ۝١٨

    Pse ai shumë mendonte, radhitte e përgatiste (për Kur’anin).

  281. 74:19
    ۝١٩

    Qoftë i shkatërruar, po si përceptonte?

  282. 74:20
    ۝٢٠

    Prapë qoftë i shkatërruar, po si përceptonte?

  283. 74:21
    ۝٢١

    Ai sërish thellohej në mendime.

  284. 74:22
    ۝٢٢

    Pastaj mrrolej dhe bëhej edhe i vrazhdë.

  285. 74:23
    ۝٢٣

    Pastaj ktheu shpinën me mendjemadhësi.

  286. 74:24
    ۝٢٤

    E tha: “Ky (Kur’ani) nuk është tjetër, vetëm se magji që përcillet prej të tjerëve.

  287. 74:25
    ۝٢٥

    Ky nuk është tjetër, përveç fjalë njerëzish!”

  288. 74:26
    ۝٢٦

    E Unë atë do ta hedhë në Sekar!

  289. 74:27
    ۝٢٧

    E, ku e di ti se çka është Sekar?

  290. 74:28
    ۝٢٨

    Ai nuk lë send të mbetet pa e djegur.

  291. 74:29
    ۝٢٩

    Ai është që ua prish dhe ua nxin lëkurat.

  292. 74:30
    ۝٣٠

    Mbikëqyrës mbi të janë nëntëmbëdhjetë.

  293. 74:31
    ۝٣١

    E mbiqëkyrës të zjarrit, Ne nuk bëjmë tjetër, përveç engjëjve dhe numrin e tyre (të përmendur në Kur’an) nuk e bëmë për tjetër, por vetëm si sprovë për ata që nuk besuan, e që të binden ata që u është dhënë libri, e atyre që besuan t’u shtohet besimi, e atyre që u është dhëmë libri dhe besimtarët të mos kenë dyshim, dhe ata që zemrat i kanë të sëmura dhe jobesimtarët të thonë: “çka dashti All-llahu me këtë shembull?” Ja ashtu, All-llahu e lë të humbur atë që do, e ushtrinë e Zotit tënd nuk e di kush pos Atij, e ai (Sekari), nuk është tjetër vetëm se një përkujtim për njerëz.

  294. 74:32
    ۝٣٢

    Jo, nuk është ashtu, Pasha hënën!

  295. 74:33
    ۝٣٣

    Edhe natën kur tërhiqet!

  296. 74:34
    ۝٣٤

    Edhe agimin kur agon!

  297. 74:35
    ۝٣٥

    S’ka dyshim se ai (Sekari) është një nga belatë më të mëdha.

  298. 74:36
    ۝٣٦

    Është vërejtje për njerëz!

  299. 74:37
    ۝٣٧

    Për atë nga mesi juaj që dëshiron të përparojë (në të mira) apo të ngecë.

  300. 74:38
    ۝٣٨

    Secili njeri është pengë i veprës së vet.

  301. 74:39
    ۝٣٩

    Përveç atyre të djathtëve.

  302. 74:40
    ۝٤٠

    Që janë në Xhennete e i bëjnë pyetje njëri-tjetrit,

  303. 74:41
    ۝٤١

    Përkitazi me kriminelët (e u thonë):

  304. 74:42
    ۝٤٢

    “çka u solli juve në Sekar?”

  305. 74:43
    ۝٤٣

    Ata thonë: “Nuk kemi qenë prej atyre që faleshin (që bënin namaz);

  306. 74:44
    ۝٤٤

    Nuk kemi qenë që ushqyenim të varfërit;

  307. 74:45
    ۝٤٥

    Dhe kemi qenë që përziheshim me të tjerët në punë të kota.

  308. 74:46
    ۝٤٦

    Dhe kemi qenë që nuk e besonim ditën e gjykimit.

  309. 74:47
    ۝٤٧

    Derisa na erdhi e vërteta (vdekja)!”

  310. 74:48
    ۝٤٨

    E tanimë, atyre nuk u bën dobi ndërmjetësimi i ndërmjetësuesve,

  311. 74:49
    ۝٤٩

    Po çka kishin ata që largohesin prej këshillës (Kur’ait)?

  312. 74:50
    ۝٥٠

    Ata ishin si gomarë të trembur (të egër).

  313. 74:51
    ۝٥١

    Që ikin prej luanit (ose prej gjahtarit).

  314. 74:52
    ۝٥٢

    Veç kësaj, secili prej tyre dëshironte t’i jepej libër i posaçëm (i hapët, i qartë).

  315. 74:53
    ۝٥٣

    E jo! Por ata janë që nuk frikësohen botës tjetër.

  316. 74:54
    ۝٥٤

    Dhe jo! Se ai (Kur’ani) është këshillë e lartë.

  317. 74:55
    ۝٥٥

    E kush do, këshillohet me të.

  318. 74:56
    ۝٥٦

    Po ata nuk mund të marrin mësim prej tij, vetëm nëse All-llahu di, Ai është i denjë për t’iu ruajtur dhe i denjë për falje mëkatesh!

  319. Sure Al-Qiyaama

    سُورَةُ القيامة
  320. 75:1
    ۝١

    Betohem në ditën e kijametit;

  321. 75:2
    ۝٢

    Betohem në shpirtin që është shumë qortues!

  322. 75:3
    ۝٣

    A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij?

  323. 75:4
    ۝٤

    Po, do t’ia tubojmë! Duke qenë se Ne jemi të zotët t’ia rikrijojmë si kanë qenë edhe majat e gishtave të tij!

  324. 75:5
    ۝٥

    Por, njeriu dëshiron të vazhdojë edhe mëtej në mëkate.

  325. 75:6
    ۝٦

    Andaj edhe pyet: “Kur është dita e kijametit?”

  326. 75:7
    ۝٧

    E, kur të merren sytë (të parët)?

  327. 75:8
    ۝٨

    E të zëhet hëna (errësohet),

  328. 75:9
    ۝٩

    Dhe të bashkohet dielli e hëna.

  329. 75:10
    ۝١٠

    Atë ditë njeriu do të thotë: “Nga të iket!”

  330. 75:11
    ۝١١

    Jo, nuk ka strehim!

  331. 75:12
    ۝١٢

    Atë ditë vetëm te Zoti yt është caku!

  332. 75:13
    ۝١٣

    Atë ditë njeriu do të njihet me atë që çoi para dhe me atë që la prapa.

  333. 75:14
    ۝١٤

    Po njeriu është dëshmitar i vetvetes.

  334. 75:15
    ۝١٥

    Edhe nëse i paraqet arsyetimet e veta.

  335. 75:16
    ۝١٦

    Ti (Muhammed) mos shqipto atë (Kur’anin) me gjuhën tënde për ta nxënë atë me të shpejtë!

  336. 75:17
    ۝١٧

    Sepse Ne e kemi për detyrë tubimin dhe leximin e tij!

  337. 75:18
    ۝١٨

    E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij.

  338. 75:19
    ۝١٩

    Dhe pastaj është obligim i yni që ta shkoqisim atë.

  339. 75:20
    ۝٢٠

    Jo, nuk është ashtu! Por ju jeni që e doni të ngutshmen (dynjanë).

  340. 75:21
    ۝٢١

    Dhe e lini pas shpine atë të ardhmen (ahiretin).

  341. 75:22
    ۝٢٢

    Atë ditë do të ketë fytyra të shkëlqyera (të gëzuara).

  342. 75:23
    ۝٢٣

    Që Zotin e tyre e shikojnë.

  343. 75:24
    ۝٢٤

    Atë ditë ka fytyra edhe të vrazhda.

  344. 75:25
    ۝٢٥

    Që presin t’u thyhet kurrizi (të shkatërrohen).

  345. 75:26
    ۝٢٦

    Jo dhe Jo! Po kur të arrijë (shpirti) në gropë të fytit (të gjoksit),

  346. 75:27
    ۝٢٧

    Dhe thuhet (nga familja e të afërmit): “Kush do ta shërojë?”

  347. 75:28
    ۝٢٨

    Dhe ai bindet se ai po ndahet.

  348. 75:29
    ۝٢٩

    E t’i puqet kofsha për kofshe (t’i vështirësohet gjendja).

  349. 75:30
    ۝٣٠

    Atë ditë vetëm te Zoti yt shkohet.

  350. 75:31
    ۝٣١

    E ai as nuk vërtetoi atë që duhej, as nuk u falë.

  351. 75:32
    ۝٣٢

    Por përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën.

  352. 75:33
    ۝٣٣

    Dhe shkonte te familja e tij me fodullëk.

  353. 75:34
    ۝٣٤

    Të është afruar ty e keqja e t’u afroftë! (ose i mjeri ti i mjeri).

  354. 75:35
    ۝٣٥

    Edhe nje herë t’u afrua ty e keqja; t’u afroftë!

  355. 75:36
    ۝٣٦

    A mos mendon njeriu se do të lihet duke mos zënë asgjë (pa kurrfarë përgjegjësie).

  356. 75:37
    ۝٣٧

    A nuk ka qenë ai në një pikë ujë që derdhet.

  357. 75:38
    ۝٣٨

    E pastaj u bë gjak i trashë, e Ai e krijoi dhe e përsosi?

  358. 75:39
    ۝٣٩

    Dhe prej tij Ai i bëri dy lloje: mashkullin dhe femrën.

  359. 75:40
    ۝٤٠

    A nuk është Ai (Zot) i fuqishëm që i ngjall të vdekurit?

  360. Sure Al-Insaan

    سُورَةُ الانسان
  361. 76:1
    ۝١

    Vërtetë ka kaluar një periudhë kohore, që njeriu nuk ekzistonnte fare si një diçka i përmendur.

  362. 76:2
    ۝٢

    Ne e krijuam prej një uji të bashkëdyzuar për të sprovuar atë, andaj e bëmë të dëgjojë e të shohë.

  363. 76:3
    ۝٣

    Ne e udhëzuam atë në rrugën të drejtë, e ai do të jetë: mirënjohës ose përbuzës.

  364. 76:4
    ۝٤

    Ne për jobesimtërët kemi përgatitur zinxhirë, pranga e zjarr.

  365. 76:5
    ۝٥

    S’ka dyshim se të devotshmit do të pijnë nga gota që përziejra brenda saj është nga kafuri (aromatik).

  366. 76:6
    ۝٦

    Është një burim prej të cilit pijnë robërit e All-llahut dhe e bartin atë ku të duan.

  367. 76:7
    ۝٧

    Ata janë që zbatojnë premtimet e tyre dhe i frikësohen një dite dëmi i së cilës ka përmasa të mëdha.

  368. 76:8
    ۝٨

    Ata janë që për hir të Tij u japin ushqim të varvfërve, jetimmëve dhe të zënëve robër.

  369. 76:9
    ۝٩

    Ne po ju ushqejmë vetëm për hir të All-llahut dhe prej jush nuk kërkojmë ndonjë shpërblim e as falënderim.

  370. 76:10
    ۝١٠

    Ne i frikësohemi (dënimit) Zotit tonë në një ditë që fytyrat i bën të zymta dhe është sshumë vështirë.

  371. 76:11
    ۝١١

    Po All-llahu i ruajti ata prej sherrit të asaj dite dhe u dhuroi shkëlqim në fytyra e gëzim të madh.

  372. 76:12
    ۝١٢

    Dhe për shkak se ata duran, i shpërbleu me Xhennet dhe me petka mëndafshi.

  373. 76:13
    ۝١٣

    Aty janë të mbështetur në koltukë dh aty nk shohin as diell (vapë) e as të ftohtë.

  374. 76:14
    ۝١٤

    Hijet e tyre (të pemëve) janë afër mbi ta dhe kalaveshët e pemëve janë të qaur shumë afër.

  375. 76:15
    ۝١٥

    Dhe atyre u bëhet shërbim me enë dhe me gota të tejdukshme.

  376. 76:16
    ۝١٦

    Të tejdukshme nga argjenti që ata (shërbëtorët) i përcaktuan të jenë sa duhet (të mëdha o të vogla).

  377. 76:17
    ۝١٧

    Dhe u jepet të pijnë aty gota të verës të përzier zenxhebilë (bimë aromatike).

  378. 76:18
    ۝١٨

    (nga) burimi aty që queht selsebil (i lehtë në të pimë).

  379. 76:19
    ۝١٩

    Dhe atyre u sillen për shërbim djelmosha që përherë janë të tillë sa që kur t’i kundrosh të duken si margairtarë të dërdhur.

  380. 76:20
    ۝٢٠

    Dhe kur të shikosh sty, sheh begati të mëdha e zotërim (pronë, pauri) të madh.

  381. 76:21
    ۝٢١

    Kanë të veshura petka mëndafshi të hollë e të gjelbër (atllas) dhe të mëndafshit të trashë (brokat); janë të stoliur me bylyzykë të argjentë dhe Zoti i tyre ujep të pijnë pije të pastër.

  382. 76:22
    ۝٢٢

    Ky është shpërblimi juaji, sepse angazhimi juaji ka qenë i pranishëm.

  383. 76:23
    ۝٢٣

    Ne të shpallëm ty Kur’anin në intervale (pjesë-pjesë).

  384. 76:24
    ۝٢٤

    Andaj ti bëhu i durueshëm deri në vendimin e Zotit tënd e mos dëgjo as mëkatarë, as jobesimtarë.

  385. 76:25
    ۝٢٥

    Adhuroje Zotin tënd mëngjes e mbrëmje.

  386. 76:26
    ۝٢٦

    Dhe falu për hirë të Tij në një kohë të natës, mandej adhuroje Atë edhe natën më gjatë.

  387. 76:27
    ۝٢٧

    Vërtet, ata (idhujtarët) e duan shumë këtë jetë dhe e zënë asgjë ditën e rëndë që i pret.

  388. 76:28
    ۝٢٨

    Ne i krijuam ata dhe Ne e përsosëm krijimin e tyre, e sikur të duam, Ne i zhdukim ata e sjellim të tjerë më të mirë se ata.

  389. 76:29
    ۝٢٩

    Vërtet, këto janë një këshillë, e kush do e merr rrugën që e çon te Zoti i tij.

  390. 76:30
    ۝٣٠

    Po ju nuk mund të doni gjë, pos nëse do All-llahu, e All-llahu është shumë i dijshëm, shumë i urtë.

  391. 76:31
    ۝٣١

    Ai atë që do, e shtie në mëshirën e Vet, kurse për zullumqarët ka përgatitur dënim të dhembshëm.

  392. Sure Al-Mursalaat

    سُورَةُ المرسلات
  393. 77:1
    ۝١

    Pasha erërat që fryejnë njëpasnjë (pandërprerë)!

  394. 77:2
    ۝٢

    Që janë shumë të stuhishme e shkaktojnë furtunë.

  395. 77:3
    ۝٣

    Pasha engjëjt që u është besuar shpërndarja e reve dhe që i shpërndajnë.

  396. 77:4
    ۝٤

    Dhe që ndajnë qartë (të vërtetën nga e pavërteta).

  397. 77:5
    ۝٥

    Dhe ata që sjellin shpallje (libra të Zotit, te pejgamberët).

  398. 77:6
    ۝٦

    Si arsyetim ose si vërejtje.

  399. 77:7
    ۝٧

    S’ka dyshim se ajo që premtoheni ka për të ndodh pa tjetër.

  400. 77:8
    ۝٨

    Kur yjet të shuhen.

  401. 77:9
    ۝٩

    Dhe kur qielli të hapet,

  402. 77:10
    ۝١٠

    Dhe kur kodrat të copëtohen,

  403. 77:11
    ۝١١

    Dhe kur të dërguarve u është caktuar koha?

  404. 77:12
    ۝١٢

    E për cilën ditë atyre u është caktuar koha?

  405. 77:13
    ۝١٣

    Për ditën e gjykimit (kur drejtësia e Zotit ndan të mirën nga e keqja).

  406. 77:14
    ۝١٤

    E ku e di ti se çka është dita e gjykimit?

  407. 77:15
    ۝١٥

    Atë ditë është shkatërrim për ata që përgënjeshtruan.

  408. 77:16
    ۝١٦

    A nuk i kemi është shkatërrim Ne popujt më të hershëm?

  409. 77:17
    ۝١٧

    Dhe pastaj pas tyre ua shoqëruam të tjerë më të vonshëm.

  410. 77:18
    ۝١٨

    Ne ashtu bëjmë me kriminelët.

  411. 77:19
    ۝١٩

    Atë ditë është mjerim i madh për ata që përgënjeshtruan.

  412. 77:20
    ۝٢٠

    A nuk u kemi krijuar juve nga një lëng i dobët?

  413. 77:21
    ۝٢١

    Dhe atë e vendosëm në një vend të sigurt.

  414. 77:22
    ۝٢٢

    Për deri në një kohë të caktuar.

  415. 77:23
    ۝٢٣

    Dhe Ne bëmë përcaktimin e krijimit. Sa përcaktues të mirë jemi!

  416. 77:24
    ۝٢٤

    Atë ditë është shkatërrim për ata që nuk e njohën fuqinë tonë.

  417. 77:25
    ۝٢٥

    A nuk e bëmë Ne tokën që në gjirin e vet mban,

  418. 77:26
    ۝٢٦

    Të gjallë dhe të vdekur?

  419. 77:27
    ۝٢٧

    Dhe në të kemi vënë kodra të forta e të larta dhe ju dhamë të pini ujë që ua shuan etjen.

  420. 77:28
    ۝٢٨

    Atë ditë është mjerim për ata që përgënjeshtruan,.

  421. 77:29
    ۝٢٩

    (u thuhet) Shkoni te ai (Xhehennemi) që ju e konsuderuat rrenë.

  422. 77:30
    ۝٣٠

    Shkoni te ajo hije (mjegull) që ka tri degëzime.

  423. 77:31
    ۝٣١

    Që nuk bën as hije, as nuk mbron prej flakës.

  424. 77:32
    ۝٣٢

    Ai (Xhehennemi) hedh gaca të mëdha si ndonjë kështjellë.

  425. 77:33
    ۝٣٣

    E që janë si të ishin deve të verdha (shumë të shpejta).

  426. 77:34
    ۝٣٤

    Atë ditë është shkatërrim për mohuesit.

  427. 77:35
    ۝٣٥

    Kjo është një ditë që ata nuk flasin.

  428. 77:36
    ۝٣٦

    Atyre as nuk u lejohet që të arsyetohen.

  429. 77:37
    ۝٣٧

    Atë ditë, mjerë ata që përgënjeshtruan!

  430. 77:38
    ۝٣٨

    Kjo është dita e gjykimit, u kemi tubuar juve dhe të mëparshmit.

  431. 77:39
    ۝٣٩

    Dhe nëse keni ndonjë dredhi, atëherë bëni dredhira!

  432. 77:40
    ۝٤٠

    Atë ditë është shkatërrim për ata që nuk besuan.

  433. 77:41
    ۝٤١

    Dhe, nuk ka dyshim se të devotshmit do të jenë nën hije pranë burimeve,

  434. 77:42
    ۝٤٢

    Dhe kanë pemë çfarë të dëshirojnë.

  435. 77:43
    ۝٤٣

    Hani e pini shijshëm e me ëndje, për atë e keni vepruar.

  436. 77:44
    ۝٤٤

    Ne kështu i shpërblejmë mirëbërësit.

  437. 77:45
    ۝٤٥

    Atë ditë është mjerim për përgënjeshtuesit.

  438. 77:46
    ۝٤٦

    Ju (jobesimtarë në dynja) hani e kënaquni përpak kohë, sepse vërtet ju jeni rrebelë.

  439. 77:47
    ۝٤٧

    Atë ditë është mjerim për ata që mohuan të mirat e Zotit.

  440. 77:48
    ۝٤٨

    Dhe kur atyre u thuhej: “Përkuluni!”, ata nuk përkuleshin.

  441. 77:49
    ۝٤٩

    Atë ditë është mjerim për ata që përgënjeshtuan.

  442. 77:50
    ۝٥٠

    Pra, cilës fjale (libër) pas këtij (Kur’anit) i besojnë?

Përkthimi: Sherif Ahmeti (Sherif Ahmeti) — Burimi: Tanzil.net